Η εικόνα δεν είναι αυτή μιας ομάδας που συμπεριφέρεται ως φαβορί για την άνοδο. Και το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι τα προβλήματα δεν περιορίζονται σε έναν τομέα. Αγωνιστικά, μεταγραφικά, σε επίπεδο διοίκησης και πλέον και στην εξέλιξη της σχέσης με τον Ρομπ Έλιοτ, η Καρλάιλ μοιάζει να αναζητά απαντήσεις που θα έπρεπε ήδη να έχουν δοθεί. Ο Έλιοτ ασφαλώς δεν είναι άμοιρος ευθυνών.
Η πρόσληψη του είχε λογική. Προερχόταν από μια εντυπωσιακή σεζόν με την Γκέιτσχεντ και είχε δημιουργήσει την εντύπωση ενός προπονητή που μπορεί να οργανώσει μια ομάδα με σαφή αγωνιστική ταυτότητα. Ωστόσο, άλλο η επιτυχία στη Γκέιτσχεντ και άλλο η διαχείριση μιας ομάδας που είχε προηγουμένως συγκεντρώσει 95 βαθμούς.
Η Καρλάιλ δεν χρειαζόταν απλώς έναν προπονητή που θα παρουσιάσει «καλό ποδόσφαιρο». Χρειαζόταν έναν προπονητή που θα μετατρέψει την ποιότητα του ρόστερ σε αποτελέσματα και θα διατηρήσει τη νοοτροπία νικητή. Μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει συμβεί.
Η ομάδα δημιουργεί ευκαιρίες, αλλά δυσκολεύεται να τις αξιοποιήσει. Στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου λείπει η καθαρότητα στις αποφάσεις, ενώ όταν η πίεση αυξάνεται, η αμυντική λειτουργία καταρρέει. Τα στημένα αποτελούν επίσης πρόβλημα, κάτι που για ομάδα με πρωταγωνιστικές βλέψεις είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί.
Υπάρχει, βέβαια, και η παράμετρος των τραυματισμών. Η Καρλάιλ αντιμετωπίζει από την αρχή της χρονιάς πρόβλημα διαθεσιμότητας, ενώ την ημέρα του τελευταίου αγώνα ένα κύμα ασθενειών έχει επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Αυτό αποτελεί ελαφρυντικό για τον Έλιοτ, αλλά όχι απεριόριστη δικαιολογία.
Γιατί εδώ βρίσκεται το βασικό ερώτημα: μπορεί ο προπονητής να αντιστρέψει την κατάσταση; Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο ίσως είναι ότι η υπομονή των φιλάθλων φαίνεται να εξαντλείται. Σε σχετική ψηφοφορία, το 67% όσων συμμετείχαν τάχθηκε υπέρ του να αποχωρήσει ο Έλιοτ. Μια τέτοια εικόνα μόλις στην ένατη αγωνιστική δεν αποτελεί απλώς μια διαδικτυακή αντίδραση. Είναι προειδοποιητικό καμπανάκι.
Και εδώ ο Έλιοτ πρέπει να δείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί όχι μόνο την ομάδα, αλλά και την πίεση. Το να φορτωθούν όλα στον Έλιοτ θα ήταν εύκολη, αλλά όχι απαραίτητα δίκαιη προσέγγιση. Η στελέχωση του ρόστερ προκαλεί επίσης σοβαρά ερωτήματα.
Μετά το τελευταίο παιχνίδι, η Καρλάιλ βρέθηκε ουσιαστικά χωρίς διαθέσιμο καθαρόαιμο αμυντικό. Αυτό δεν είναι απλώς μια κακή συγκυρία. Είναι ζήτημα σχεδιασμού.
Όταν μια ομάδα έχει ως στόχο το πρωτάθλημα και προέρχεται από σεζόν 95 βαθμών, ο μεταγραφικός σχεδιασμός οφείλει να είναι αντίστοιχος. Δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε στοιχήματα και επιλογές που χρειάζονται χρόνο για να αποδείξουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν στο επίπεδο.
Υπήρχαν διαθέσιμοι νεαροί παίκτες υπό μορφή δανεισμού που θα μπορούσαν να προσφέρουν λύσεις μέχρι να επιστρέψουν οι τραυματίες. Το γεγονός ότι η ομάδα έφτασε σε αυτό το σημείο δημιουργεί εύλογες απορίες για τον σχεδιασμό.
Και φυσικά, οι ευθύνες δεν σταματούν στους παίκτες ή στον προπονητή. Οι Αμερικανοί ιδιοκτήτες της Καρλάιλ, η οικογένεια Πιάτακ, ανέλαβαν τον σύλλογο με υψηλές φιλοδοξίες και υποσχέσεις για ένα διαφορετικό μέλλον.
Μίλησαν για επιστροφή στην Championship μέσα σε πέντε χρόνια, για «κατάκτηση του Βορρά», καλύτερη διαφάνεια, επιθετικό ποδόσφαιρο, σημαντικές επενδύσεις στις εγκαταστάσεις, σταθερή μεταγραφική στρατηγική και έναν σύλλογο για τον οποίο η πόλη θα μπορούσε να αισθάνεται υπερήφανη.
Ορισμένες αλλαγές πράγματι έγιναν. Οι νέες ζώνες φιλάθλων, οι βελτιώσεις στις εγκαταστάσεις του Γουόργουικ, τα νέα hospitality boxes, οι χώροι εστίασης και τα νέα αποδυτήρια αποτελούν πραγματικές παρεμβάσεις. Όμως στο ποδοσφαιρικό κομμάτι η εικόνα είναι πολύ πιο δύσκολο να υπερασπιστεί κανείς.
Υποβιβασμοί, χαμένες ευκαιρίες ανόδου, αλλαγές προπονητών, αλλαγές στον αθλητικό σχεδιασμό και ένα ρόστερ που εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά κενά συνθέτουν μια εικόνα αστάθειας. Και το σημαντικότερο: η Καρλάιλ δεν βρίσκεται απλώς σε μια κακή περίοδο. Βρίσκεται σε ένα σημείο όπου οι φίλαθλοι αρχίζουν να αμφισβητούν αν υπάρχει πραγματικό σχέδιο πίσω από τις αποφάσεις.
Ο Ρομπ Έλιοτ δεν είναι ο μοναδικός υπεύθυνος. Είναι όμως ο άνθρωπος που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Έχει την ευθύνη να βρει λύσεις. Να κάνει την Καρλάιλ πιο αποτελεσματική, πιο σκληρή και πιο συνεπή. Να σταματήσει την απώλεια βαθμών και να αποδείξει ότι η ομάδα μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας σεζόν πρωταθλητισμού.
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι ότι η Καρλάιλ παίζει άσχημα σε κάθε παιχνίδι. Το πρόβλημα είναι ότι παίζει καλά σε διαστήματα και δεν παίρνει τα αποτελέσματα που απαιτεί η θέση και η ιστορία της. Μια ομάδα που θέλει να πάρει το πρωτάθλημα δεν μπορεί να περιμένει επτά ή οκτώ αγωνιστικές για να βρει σταθερότητα.
Η Καρλάιλ χρειάζεται αντίδραση τώρα. Και αν αυτή δεν έρθει, η συζήτηση για τον Έλιοτ δεν θα είναι πλέον «να του δοθεί χρόνος ή όχι». Θα είναι «γιατί δεν άλλαξε κάτι νωρίτερα;».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου